حوزه علمیه بناب - حفظ وترمیم حوزه
امروز 7 اسفند ماه ، 1396
 


جستجو



پیوندها




 
حفظ وترمیم حوزه





« حفظ » حوزه، بحمدالله حاصل است و نسبت به گذشته، کمّاً و کیفاً افزایش پیدا کرده است.

فی الجمله، در این، جای تردید نیست؛ لیکن « ترمیم » قدری دقیقتر و سخت‌تر است و از آن سخت‌تر، « بالندگی » و رشد  دادن و پیش بردن است. کفایت نمی‌کند که شما فقط میراث گذشتگان را نگه دارید و به آیندگان تحویل بدهید؛ چون نفس توقف در چنین قضیه‌ای عقبگرد است.

ترمیم یعنی چه؟ یعنی پس از ثلمه حاصل از فقدانها، حوزه عناصری را تربیت کند تا موجودی فعلی، جایگزین آنها باشد و نیز پس از اندراس مفاهیم منسوخ، مفاهیمی بیافریند که جایگزین مفاهیم مندرس و کهنه شده باشد. مفاهیم، کهنه می‌شوند و نشاط و شادابی را به تدریج و با مرور زمان، از دست می‌دهند. بعد از آن که فکری، به خاطر ورود انظار و دقتهای گوناگون بر آن، به مرور زمان دچار خدشه شد و از آن استحکام اولیه افتاد، باید جای آن مفاهیم نویی گذاشته شود.

این کفایت نمی‌کند که ما، فرضاً در علم اصول، کتاب فصول یا قوانین را نگاه کنیم و بسیاري از مباحث آنها را منسوخ به حساب بیاوریم، همچنان که این گونه هم هست. حالا کدام فاضل و ملا و اصولی بحّاثه‌ای است که در طول تأملات اصولی خود، نسبت به کتاب فصول یا به بسیاری از ابواب قوانین، احساس احتیاج کند؟ آنها کهنه‌اند و بسیاری از آنها حرفها از رونق و بها افتاده و بهتر از آنها وارد بازار شده است.

پس مفاهیم منسوخ می‌شوند. در همه علوم، چنین چیزهایی هست. برای پر کردن خلأ حرفها و مباحث و مسائل منسوخ، باید مباحث جدیدی مطرح شود و فضای ذهنی درهر علمی، از لحاظ حجم مفاهیم ذهنی لازم، به کمال برسد. این، ترمیم است که تلاش و فعالیت زیادی لازم دارد.









نوشته شده در تاریخ: 14 آذر ماه ، 1388 (2073 مشاهده)

[ بازگشت ]