حوزه علمیه بناب - مسأله‌ي ترميم و بالندگي حوزه ها
امروز 31 خرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
مسأله‌ي ترميم و بالندگي حوزه ها




صفحه: 1/2

مسأله‌ي ترميم و بالندگي حوزه ها


مسأله‌ي اول، مسأله‌ي ترميم و بالندگي : يكي دو سه سال قبل از اين، در سفري به حوزه‌ي علميه‌ي قم، در جمع بزرگان اعلام و اعيان آن حوزه‌ي ممتاز و برجسته، عرض كردم كه نسبت به حوزه‌ها سه وظيفه، امروز در مقابل ماست؛ حفظ ، ترميم، بالندگي. حفظ، وظيفه‌ي اساسي است. خوشبختانه امروز در مسأله‌ي حفظ، مشكلي وجود ندارد. حوزه‌ها به دست قدرتمند الهي و با ترتيب اسباب و مقدماتي كه خداي متعال، با يدِ قدرت كامله‌ي خود فراهم آورده است، محفوظند و محفوظ خواهند ماند ـ بعون الله.

البته در باب حفظ، مسايلي مي‌شود گفت. آن‌جا من مفصلاً گفتم؛ نمي‌خواهم اصلاً مطالب آن يكي دو جلسه‌ي قم را اين‌جا تكرار كنم. امروز كه همان حرفها را ـ پيش از ظهر ـ مطالعه‌ مي‌كردم، ديدم اگر اين حرفها كه آن‌جا گفته شد، منتشر نشده و به دست شما نرسيده باشد، حتماً بايد اين كار بشود. تحقيق مي‌كنم اگر ديدم شما آن حرفها را نشنيده، يا نخوانده‌ايد، لازم مي‌دانم كه به نظر شريفتان برسد؛ مي‌گويم آنها را تكثير و چاپ كنند، و در اختيار شما عزيزان قرار بدهند.

به هرحال اين مطالب، بعد از آن مطالب است. بحث حفظ كه گذشت، نوبت به ترميم مي‌رسد، چرا كه هر حادثي از حوادث عالم، رو به فنا و زوال است. خاصيت حدوث و خلق شدن اين است. هر چيزي اول و آخر دارد؛ بين اول و آخر هم پوسيدگي و سستي است. اگر كساني كه متعهدند، به وقت به اين سيستمها نرسند، آن زوال نهايي زود خواهد رسيد.

اگر شما به جسمتان هم نرسيد، زود زايل خواهد شد. اگر به بنا هم نرسيد، زود ويران خواهد شد. اگر به حوزه‌ي علميه هم نرسيد، با گذشت زمان رو به اضمحلال خواهد رفت، بايد ترميم انجام بگيرد. البته دارد ترميم ـ به طور طبيعي ـ انجام مي‌گيرد.

در مجموعه‌هاي زاينده و بالنده و زنده، به طور طبيعي ترميم انجام مي‌گيرد ـ مثل بدن انسان ـ شما اگر دارو هم نخوريد، بالاخره زنده بودن يك مقدار خاصيت ترميم دارد. اين سلولها دايم دارد عوض مي‌شود پوسيدگيها از بين مي‌رود؛ اما اگر اين كار با برنامه انجام بگيرد، عمر را طولاني و دوران صحت را ماندگار خواهد كرد.

ما بايد به فكر ترميم حوزه‌ها باشيم. ترميم در چي؟ اين مهم است؛ در چه چيزي ترميم انجام بگيرد. اول، ترميم در شخصيتهاي علمي بزرگي كه از اين حوزه‌ها رخت مي‌بندند. ما چرا به اين توجه نداريم!؟ در همين حوزه‌ مشهد، بزرگان، علما و سرآمداني بودند ـ هم در فقه، هم در معقول، هم در قدس، تقوا و معنويت ـ آنها به طور قهري رفتند؛ جاي آنها بايد پر بشود. چه كسي بايد جاي آنها را پر كند؟ عناصري از همين مجموعه‌ي موجود؛ بايد به فكر تربيت آنها بود.

بنده فراموش نمي‌كنم، آن وقتي كه مرحوم آيت الله ميلاني (رضوان الله تعالي عليه) كه حق عظيمي بر گردن اين حوزه دارند، و من امروز با خودم فكر كردم كه وظيفه دارم اسم شريف آن بزرگوار را با تجليل و عظمت در اين جا ياد كنم. اين حوزه، بهره‌ي زيادي از ايشان برد ـ وارد شهر مشهد شدند و حوزه‌ي مشهد را با آثار علمي خودشان مزين و مباهي كردند، انصافاً حوزه احتياج به ترميم داشت.

فراموش نمي‌كنم، آن روزهايي كه علما به ديدن ايشان مي‌رفتند، من هم با مرحوم پدرم، ديدن ايشان رفته بوديم ـ من خيلي جوان بودم ـ استاد بزرگ اين حوزه و عالم نام‌آور و بي‌نظير حوزه‌ي مشهد، مرحوم آيت الله حاج شيخ مجتبي قزويني (رضوان الله تعالي عليه) ، جلوي ايشان نشسته بود و طلبكارانه از ايشان مي‌خواست و اصرار مي‌كرد كه شما در مشهد بمانيد.

در واقع مرحوم حاج شيخ مجتبي، ايشان را در مشهد نگه داشت.

مرحوم آقاي ميلاني در مشهد ماند؛ حوزه‌ي مشهد رونقي پيدا كرد. قبل از آن بزرگاني بودند؛ اما حوزه‌ي مشهد حوزه‌يي نبود كه بتواند متخرجين خود را در ميان حوزه‌هاي بزرگ شيعه در بياورد و نشان بدهد. با آمدن آقاي ميلاني اين كار شد.

يا خود مرحوم آقاي حاج شيخ مجتبي قزويني (رضوان الله تعالي عليه) ـ آن مقام علمي، آن قدس، آن معنويت، آن جوهره‌ي ارزشمند روحي ـ كه بنده مكرر گفته‌ام نظير آن را در بين همه‌ي بزرگان و علماي شيعه، شايد من يك مورد ديگر ديده باشم! آن فلز گرانبها و جوهر روحي اين مرد بي‌نظير، مؤثر بود. يا مرحوم آيت الله آقاي شيخ هاشم قزويني ، اينان بزرگان اين حوزه بودند.




صفحه بعدی (2/2) صفحه بعدی