حوزه علمیه بناب - مسأله‌ي نوانديشي و نوآوري
امروز 6 خرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
مسأله‌ي نوانديشي و نوآوري




مسأله‌ي نوانديشي و نوآوري


مطلب بعد نوانديشي : دنباله‌ي اين، مسأله‌ي نوانديشي و نوآوري است. تحجر كه نشد، پس نوآوري است؛ اما نوآوري يعني چه؟ همه‌ي مسأله اين‌جاست.

عده‌يي خيال مي‌كنند كه نوآوري يعني انسان چشمش را ببندد، هر چيز كه به زبانش آمد، بر زبان جاري كند! اين نوآوري نيست. نوآوري در چهارچوبهاي درست خوب است. بايد چهارچوبها را در حوزه‌هاي علميه شناخت. اين گونه نباشد كه كساني به عنوان نوآوري، همه‌ي  سنتها و روشها و مسايل اصولي و اساسي را بكلي زير سؤال ببرند.

در فقه هميشه نوآوري بوده است. فقهاي ما در طول تاريخ هزار و دويست ساله‌ي فقاهت استدلالي و اجتهادي، نوآوري داشتند؛ اما هر كسي كه از اين خط نوآوري صحيح، انحرافي پيدا كرده است، مشار بالبنان و شناخته شده است، فهميده است كه اين اشتباه مي‌كند، غلط مي‌كند؛ چون چهارچوبهاي صحيح را نمي‌شناسد.

من در اين جا چهارچوبهاي لازم براي نوانديشي و نوآوري را يادداشت كرده‌ام؛ چهارچوب تفكر ديني، چهارچوب ارزشهاي حوزوي، چهارچوب روشهاي علمي ـ يعني اگر از روشهاي علمي كنار رفتيد، نوآوري نيست، محمل بافي است ـ خوشبختانه امروز در حوزه‌هاي علميه، روش فقاهت يك روش علمي مرتب و صيقل يافته است. اين سرفصل هم بسيار مهم است؛ بايد دنبال بشود.









نوشته شده در تاریخ: 8 ارديبهشت ماه ، 1389 (1870 مشاهده)

[ بازگشت ]