حوزه علمیه بناب - مبارزه و رهبري علماي اسلامي
امروز 3 خرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
مبارزه و رهبري علماي اسلامي




صفحه: 1/2

مبارزه و رهبري علماي اسلامي


امروز مشكلات آمريكا در عراق و خواسته هاي علماي آن سرزمين خاطرات مبارزه مسلمانان و مراجع تقليد را در جنگ جهاني اول و اشغال آن سرزمين توسط نيروهاي انگليسي را زنده مي كند. در آغاز جنگ جهاني اول در 1914 ميلادي (1332 قمري) كه متفقين به دولت عثماني اعلام جنگ دادند و تصميم به تصرف برخي از سرزمين هاي اسلامي از جمله عراق گرفتند، مرجع عاليقدر آن زمان ميرزامحمدتقي شيرازي معروف به ميرزاي دوم يا ميرزاي كوچك همانند ديگر علما و مراجع بزرگ عراق از جمله شيخ فتح الله شريعت اصفهاني، آقا سيد ابوالحسن اصفهاني، حاج ميرزا حسن نائيني، سيد اسماعيل صدر، سيد حسين صدر، شيخ محمد مهدي خالصي و فرزند مجاهد او خالصي زاده، سيد هبه الدين شهرستاني و ديگران بر ضد تجاوزات متفقين به سرزمين هاي اسلامي اعلام جهاد داد: «چون در اين ايام عفت فرجام هجوم كفار بر ممالك اسلاميه عيناً مشهود و بر احدي مستور نيست، پس بر كافه مسلمين لازم و واجب است كه كمر حمايت از اسلام را محكم بسته، در مقصد اتحاد و دفاع از استيلا كفار و اعادي دين مالا و روحاً و نفساً ساعي و جاهد باشند تا اين كه بيضه اسلام و ممالك اسلاميه از غلبه كفار، محروس و مشاهد مشرفه و اذان و اقامه و نحو آنها كه از شعاير اسلام است مبدل به كنايس و نواقيس و نحو آنها كه از علايم عبده اوثان نگردد...»

پس از اشغال عراق توسط نيروهاي انگليسي كه مقدمه اشغال طولاني آن كشور و استقرار استعمار انگليس و حكومت دست نشانده پادشاهي فيصل بود، ميرزا محمدتقي شيرازي در سامرا سه فتواي جهاد ديگر صادر كرد و همه مردم عراق از عشاير و طوايف گرفته تا اقليت ها به وحدت كلمه و مبارزه بر ضد اشغالگران انگليسي دعوت كرد. با پايان جنگ جهاني اول و اشغال عراق از سوي نيروهاي انگليسي، قرار شد تا زير نظر انگليس و عمال آن انتخاباتي صورت گيرد تا حاكم دست نشانده اي براي آن كشور انتخاب شود. اين امر با مخالفت مراجع و علماي شيعه عراق مواجه شد و در آن هنگام ميرزاي شيرازي در راستاي اين حركت فتوائي در 20 ربيع الاول 1337 قمري (مطابق با 1920 ميلادي) بدين شرح صادر كرد: «هيچ مسلماني حق انتخاب و اختيار غيرمسلمان را براي حكومت و سلطنت بر مسلمانان ندارد.» موضعگيري ميرزا محمدتقي شيرازي در مقابله با اشغالگران عراق در آن زمان بر دو محور تكيه داشت: يكي وحدت و هم زباني مسلمانان شيعه و سني، و ديگري بسيج عمومي و ضرورت تلاش همه نيروها در سراسر عراق و فراسوي مرزها عليه اشغالگران انگليسي. در نامه اي كه به همراه شيخ الشريعه اصفهاني به رئيس جمهور وقت آمريكا «ودرو ويلسون» فرستاد او درخواست كرد تا از طريق جوامع بين المللي به تجاوزات اشغالگران عراق رسيدگي شود و تمايل مردم عراق را به انتخاب يك دولت جديد و مشروع اسلامي كه مقيد به يك مجلس انتخاب شده از نمايندگان ملت باشد، به گوش جهانيان رسانيد.

مانور سياسي و نظامي و دسيسه ها و تهديد آرنولد ويلسون حاكم انگليسي عراق نتوانست در تصميمات و عقايد ميرزا محمدتقي شيرازي تأثيري داشته باشد. در 15 شعبان 1338 (مطابق با 3 مه 1920 ميلادي) جلسه بسيار محرمانه اي در منزل ميرزاي شيرازي به رياست وي برگزار شدو حاضرين در آن جلسه پس از اتخاذ يك طرح ثابت براي فراهم ساختن شرايط انقلاب فراگير عليه اشغالگران انگليسي به قرآن كريم سوگند ياد كردند كه آماده پاسخگويي به نداي اسلام و ميهن خود و اطاعت از پيشوايان خود باشند. در همان سال تلاش هاي جديدي، جهت توسعه دامنه مقاومت عليه اشغالگري انگليس آغاز شد و ميرزاي شيرازي طي فتوائي در 9 جمادي الثاني 1338 قمري (مطابق با اول مارس 1920) استخدام در اداره قيمومت انگليس را براي مسلمانان تحريم كرد و به دنبال آن بسياري از كارمندان آن اداره استعفا دادند و اين روند به مرور زمان افزايش يافت.

پس از درگذشت ميرزا محمدتقي شيرازي در آن سال شيخ فتح الله شريعت اصفهاني معروف به شيخ الشريعه مرجع بزرگ تقليد شيعيان گرديد و جنبش ضدانگليسي مردم عراق را ادامه داد. او كسي است كه به عنوان مبارزه با استيلاي استعمار اروپائيان بر بازارهاي مسلمانان در اوائل قرن بيستم فتواي تحريم خود را درخصوص استفاده نكردن از كالاهاي فرهنگي صادر كرده است. او هم چنان يكي از فقهاي بزرگ و عالي مقامي است كه مسلمانان را در آشنائي به علوم و فنون جديد و آشنائي با مكتب هاي فلسفي و سياسي اروپا و زبان هاي خارجي تشويق كرده و در اين راه پيشقدم بوده است. وي بر ضد استعمارگران ايتاليائي در حمله به ليبي (از متصرفات اسلامي)، حمله متجاوزان روس به شمال ايران و كشتار آزاديخواهان، حمله متفقين به عثماني و نيز تجاوز نيروهاي انگليسي به عراق و اشغال آن كشور مجموعا هشت فتوا صادر كرده است كه در آنها مسلمانان سراسر جهان اسلام را به مقاومت در برابر استعمارگران و بيرون راندن آنها از سرزمين هاي اسلامي و شكستن هرگونه وابستگي هاي سياسي، اقتصادي و نظامي تشويق مي كند. او همراه ساير علما رهسپار جبهه هاي دفاع و نبرد با متجاوزان خارجي بود و هم چنين در مهاجرت بزرگ اعتراض آميز علما به كاظمين كه به رهبري آخوند خراساني انجام شد شركت كرد. شريعت اصفهاني سازمان دهي و تشكيلات را يكي از شرايط اصلي مبارزه با استعمارگران مي شمرد و به همين جهت در اواخر 1918 ميلادي، سازمان ديني- سياسي «الهيه العلميه» را در نجف اشرف تأسيس كرد.




صفحه بعدی (2/2) صفحه بعدی