حوزه علمیه بناب - مدرسه حضرت ولي عصر تبريز
امروز 23 مرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
مدرسه حضرت ولي عصر تبريز




مدرسه ولي عصر(عج) تبريز


مدرسه ولی عصر تبریز


برادرم به طور دائم از يك مساله ابراز ناراحتى مى‏كرد. او از وضع اتاق‏ها، نبود جاى كافى براى هواخورى، تفريح و...ناراحت بود. مى‏گفت : شيخ مجيد! من قيافه رنگ پريده اين طلبه‏ها را مى‏بينم ، غصه مى‏خورم. هواى اينجا خوب نيست، اتاق‏هاى خوبى ندارد. محيط، بزرگ و دل‏گشا نيست و....


بر عكس، هم دوست داشتم كه آنجا بمانيم و جاى ديگرى نرويم. دلم راضى نمى‏شد كه به جاى ديگرى برويم. ايشان گاهي دست من را مى‏گرفت و بيرون از شهر مى‏برد (اطراف دانشگاه، زعفرانيه و يا ائل گلى) مى‏گفت: مى‏خواهم اينجا زمينى بخرم و مدرسه‏اى بسازم. اين مطلب براى من خيلى غريب مى‏آمد!


بعد از انقلاب (حدود سال 58 ) زمينى در جنوب خيابان آيت الله طالقانى در كنار خانه‏هاى سازمانى خريدارى شد. در يكي از اعياد شهيد آيت الله مدنى به هر يك از طلبه‏ها هديه قابل توجهى عنايت كردند، و در همان روز كلنگ احداث مدرسه را هم زدند؛ امّا بعداً از ساختن مدرسه در آنجا منصرف شديم.


مدتى هم در يك ساختمان بزرگى كه در زمان شاه متعلق به « سپاه دانش دختران » بود و در خيابان  هفده شهريور كنونى قرار داشت، مانديم. طبقه پايين اين ساختمان دست كميته بود؛ امّا طبقه بالا در اختيار ما قرار داشت. من از آن ساختمان خاطره خوشى ندارم، وارد كه مى‏شديم ظلمت انسان را فرا مى‏گرفت. البته ما در آنجا زياد نمانديم و به دليل جريانات مربوط به خلق مسلمان ، آنجا را ترك كرده و به مدرسه قبلى ( در خيابان ششگلان ) برگشتيم.


برادرم در آن زمان‏ زمينى را كه در حدود ۲۷ هزار متر مربع بود ؛ خريدارى كرد. زمينى بزرگ كه تقريباً روبه روى دانشگاه تبريز واقع شده بود و مالك آن يك مهندس بود. بابت آنجا پانصدهزار تومان پول داده شد و چون شايع شده بود كه اين زمين‌ها را دولت تصاحب خواهد كرد، فلذا همه معتقد بودند كه پول زيادى پرداخت كرده‏ايم. جوّ طورى بود كه اگر كسى آنجا را مى‏خريد ، گويا مغبون شده است. باز هم كلنگ احداث را مرحوم شهيد آيت الله مدنى زدند.


تاسيس مدرسه جديد


 برادرم هر چند وقت يك‌بار، عده‏اى از افراد خيّر را دعوت مى‏كرد و آنها را توجيه مى‏نمود و درخواست كمك مى‏كرد. برخي از طلبه‏ها نمى‏توانستند اين دعوت‏ها را بپذيرند، حتى مي‌گفتند : چرا اينها را دعوت مى‏كنيد و چلوكباب مى‏دهيد؟! در حالى كه ما كمترين تقدير و تشكرى كه مى‏توانستيم در مقابل كمك‏هاى اين افراد خيّر بكنيم ، همين دعوت‏ها بود. علاوه بر پول‏هايى كه از اين طريق جمع مى‏شد، از راه فروش مدرسه‏هاى قبلى نيز پول به‌دست آورده‌بوديم.


 هنوز يك سال از كلنگ زنى نگذشته بود كه بيشتر كارهاى لازم را انجام داديم. اول ديوارهاى حياط را درست كرديم كه ، برخى از طلبه‏ها هم كار مى‏كردند. بعدها بنّا و پيمانكار آورديم و كارها ادامه يافت، تا اينكه در نيمه شعبان سال بعد، تمام كارهاى احداث ساختمان به پايان رسيد و مرحوم شهيد آيت الله مدنى‏ (ره) و شهيد حجت الاسلام باهنر (ره) مدرسه را افتتاح كردند. البته آن زمان مرحوم آيت الله قاضى، شهيد شده بود و ما از فيض وجودش محروم بوديم. شهيد باهنر ـ  كه آن زمان وزير آموزش و پرورش بود ـ زمانى كه مدرسه را ديد، تعبيرى به اين مضمون داشت : در جهان تشيع چنين مدرسه‏اى وجود ندارد!


اين ساختمان بزرگ به همراه زيرزمين داراي چهار طبقه بود و ظاهراً هنوز تمام سنگ‏هاى نماى آن چيده نشده بود و اگر چه هوا بارانى بود ؛ امّا حياط آن هنوز آسفالت نشده‌بود و فقط شن‏ريزى كرده بوديم.


نام مدارس


 تا قبل از انقلاب، مدرسه نامى نداشت. گاهى مى‏گفتند : بنابيّه و گاهى هم با نام « مدرسه آقاى بنابى » مى‏شناختند. قبل از انقلاب (به خاطر اوقاف و ساواك) ، نمى‏توانستيم براى مدرسه اسم بگذاريم، حتى براى كتابخانه مهر نداشتيم، چه رسد به مدرسه!


همان زمانى هم كه در ششگلان بوديم، مدرسه اسمى نداشت و به مدرسه بنابى معروف بود. البته تعيين اين نام از طرف ما نبود، اين يك امر متعارفى است كه مردم مدرسه را با نام بانى و مؤسس آن مى‏شناسند؛ مثل حجتيه قم (كه موسس آن آيت الله حجت‏ (ره) بود). اين مدرسه هم طبعاً با نام بنابى شناخته مى‏شد؛ ولى وقتى مدرسه جديد را تأسيس كرديم، رسماً مدرسه را به نام حضرت ولى عصر (عج) مزّين ساختيم.


 فعاليت هاي طلاب


آن زمان  كه برخى از علما خيلى در صحنه نبودند، طلاب مدرسه براى خودشان جا باز كرده بودند. آن طلبه‏ها انصافاً فعاليت خوبى داشتند. آنها در مساجد و مدارس انجام وظيفه مى‏كردند. همين‌كه معمّم مى‏شدند، در برپايى نماز جماعت تلاش مى‏كردند. ماشين‏هاى متعددى جلوى درب مدرسه توقف مى‏كرد و آنها را به ادارات، كارخانه‌ها، مدارس و مساجد مى‏برد. از مسافت‏هاى طولانى مثل كارخانه تراكتورسازى به مدرسه مي‌آمدند و طلاب و روحانى‏هاى مدرسه را براي نماز جماعت مى‏بردند .










© کپی رایت توسط حوزه علمیه بناب کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مقالات فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است.

نوشته شده در تاریخ: 14 آذر ماه ، 1388 (3883 مشاهده)

[ بازگشت ]