حوزه علمیه بناب - حوزه خواهران
امروز 5 اسفند ماه ، 1396
 


جستجو



پیوندها




 
حوزه خواهران




حوزه خواهران


حوزه خواهران در تبريز

شايد سال دوم تأسيس حوزه برادران بود كه تصميم گرفتيم حوزه خواهران را هم تأسيس كنيم. براى اين منظور در انتهاى خيابان دارايى، خانه‏اى اجاره كرديم و با همكارى سه خواهرى كه از اولين طلاب ما بودند، كار را شروع كرديم و برنامه‏اى مشابه برنامه برادران براى آنها ترتيب داديم. در حوزه خواهران نيز دروس صرف، نحو، احكام، نهج البلاغه، حفظ قرآن و حديث، اخلاق و... تدريس مى‏شد.

تأسيس حوزه خواهران ،علاوه بر معضل مسكن ،با مشكلات فوق العاده اجتماعي و سياسي همراه بود. شرايط و جوّ زمان هم از لحاظ حجاب عمومى زنان بسيار بد بود. اصلاً سابقه نداشت كه گروهى از بانوان كنار هم، با چادرهاى مشكى ظاهر شوند. فلذا يك مينى بوس كرايه كرده بوديم كه مثل سرويس‏هاى امروزى، خواهران را از خانه به مدرسه و بر عكس منتقل مى‏كرد.

البته مسئله براي برخى از مؤمنان متدين جا نيفتاده بود و براى آنها چنين وضعى غير قابل تحمل مى‏نمود. حتى برخى از خواصّ هم اعتراض مى‏كردند.از سوى ديگر دستگاه حكومتى هم حساسيت شديدى نشان مى‏داد. حتي يكى از خانم مديرهاى دبيرستان در نطقش از اين خواهران محجّبه با واژه خرابكاران ياد كرده و گفته بود: خرابكارانى كه با چادر ‏هاى سياه مى‏آيند و مى‏روند...!!

از طرفى چون مسئوليت اين كار با برادرم، آقاى حاج شيخ عبدالحميد بود و دستگاه حساسيت زيادى روى او داشت، مساله حادتر گشته بود. روشن بيني و شجاعت ايشان در تاسيس حوزه خواهران خيلي موثر بود، گرچه درافتادن با متحجرين و مبارزه رو در رو با سياستهاي شوم و خباثت آميز طاغوت تبعاتي داشت، با همه مشكلات به فعاليت‏هايمان ادامه داديم و با  عنايت الهى پيشرفت هايى هم به دست آورديم تا جايى كه همان بزرگوارى كه از خواص بود و ما را توبيخ مى‏كرد ، نه تنها از اعتراضش دست برداشت، بلكه ما را تمجيد و تحسين هم ‏كرد و حتى دو يا سه دخترش را به مدرسه فرستاد تا در آنجا مشغول به تحصيل شوند.

 

حوزه خواهران بناب

يكي دو سال بعد از بازگشت به بناب براي خواهران كلاس هاي اخلاق، ترجمه و شرح قرآن و… تدارك ديديم. بعد به اين نتيجه رسيديم كه ادامه تحصيل اينها با اين شرايط ممكن نيست و نتيجه دلخواه به‌دست نمي آيد . براين اساس در سال ۱۳۷۶هـ ش  هم‌زمان با تاسيس مركز مديريت حوزه هاي خواهران قم و با هماهنگي آنها، حوزه علميه خواهران را به رغم مشكلات فوق العاده اي كه از لحاظ مالي و از لحاظ عرف اجتماعي بناب داشتيم ، تاسيس كرديم.

سال به سال خواهران داوطلب  تحصيل ، در حوزه افزايش يافتند. حوزه خواهران ساختمان مستقلى نداشت و آنان در چهار خوابگاه جاى داده شده بودند . البته اين خوابگاه‏ها نيز خانه‏هايى قديمى و كهنه بود و از نظر امنيتى ، بهداشتى و رفاهى وضعيت مساعدى نداشت. از اين مسئله خيلى رنج مى‏كشيدم، گاهى شب‏ها حضوراً به اين خوابگاه‏ها سر مى‏زدم و يا از طريق تلفن تماس مى‏گرفتم.

تا اينكه در سال ۱۳۸۰ هـ ش با افتتاح مدرسه جديد ، حوزه خواهران به مدرسه قبلي برادران انتقال يافت و بحمدالله بسياري از مشكلات ايشان حل شد. تا به حال [سال ۱۳۸۴] سه دوره فارغ التحصيل شده اند و الآن دوره چهارم حوزه خواهران است.

گفتني است كه اهميت درس خواندن و آگاه شدن خواهران كمتر از برادران نيست. زن و دختري كه مي خواهد حداقل يك جامعه كوچك ( خانواده ) را اداره كند ، بايد بيشتر با ارزش‌ها و فرهنگ قرآن و اهل بيت (ع) آشنا باشد و با اين فرهنگ تربيت شود تا هم خود و هم خانواده اش را بتواند در عرصه فكري ، فرهنگي و اخلاقي به پيش برد.

گرچه نوعاً صحبت از شوهر سالاري در خانواده ها مي شود ؛ ولي به طور غير مستقيم  اثري كه زن بر خانواده و حتي مرد خانواده دارد ، خيلي بيشتر است.

در ايران اسلامي بايد پيشتر از اين و بيشتر از اين به مسئله تحصيلات حوزوي خواهران اهميت داده مي شد. گرچه در اين زمينه انتظاراتي كه از خواهران و برادران هست، باهم تفاوت دارد ولي بايد تعدادي از خواهران حداقل طي دوره اي ، با فرهنگ اسلام و قرآن و اهل بيت (ع) آشنا شوند و اين آشنايي را با عمل همراه سازند. 









© کپی رایت توسط حوزه علمیه بناب کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مقالات فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است.

نوشته شده در تاریخ: 14 آذر ماه ، 1388 (3364 مشاهده)

[ بازگشت ]