حوزه علمیه بناب - نياز هاي طلاب سال اول
امروز 3 خرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
نياز هاي طلاب سال اول




صفحه: 1/5

نياز هاي طلاب سال اول


در اين مورد توجه به چند نكته ضروري است :

مطلب اول : طلبه اي كه سال اول طلبگي اش را سپري مي كند، از محيطي آمده كه با حوزه فاصله دارد. در بيرون حوزه دو نوع ذهنيت نسبت به حوزه وجود دارد : عده‌اي بر اين باورند كه حوزه ، خانهٔ فرشتگان است وطلبه ها انسان هايي فرشته گون‌اند. برعكس برخي هم گمان مي كنند كه حوزه ، جاي خوردن و خوابيدن است. به هر حال طلبه سال اول با چنين ذهنيت‌هايي وارد حوزه مي‌شود، لذا اولين و مهم‌ترين كار اين است كه مسئولان طلبه سال اول را خوب تحويل بگيرند وآن  را در گفتار و رفتار خود نمايان سازند. افراد بزرگ‌ترحجره اين تازه وارد را به عنوان يك برادر و امانت تحويل بگيرند. نبايد سال اولي در مدرسه و حجره ، احساس غربت كند ؛ بلكه بداند كه ساير افراد مدرسه و هم حجره‌اي‌هايش رفيق امين او هستند. طلبه اي كه از يك شهر يا روستاي دور از آغوش گرم خانواده به سراي غربت آمده، اگر ببيند كه در حوزه او را تحويل مي گيرند، ديگر احساس غريبي نمي كند و دوري از خانواده برايش چندان مهم نخواهد بود. با خود مي گويد: اگر كنار پدرم نيستم، الحمدلله مدير و مسئول حوزه بيش از پدرم مرا نوازش مي كند. به رويم مي خندد و با تبسم و مهرباني ، با من برخورد مي كند. اگر برادر بزرگم در كنارم نيست، اشكالي ندارد؛ چرا كه مسئول حجره از برادر هم مهربان‌تر است. طبيعي است در چنين فضايي، طلبه سال اولي ، احساس غربت نمي كند و خاطره بسيار شيريني در ذهنش باقي مي ماند و اين خاطره شيرين ايام ورود به حوزه ، در خيلي جاها بسيار راهگشا است.

اين ارتباط عاطفي صحيح ،از طرف مسؤل مدرسه، استاد، مسؤل حجره و ساير طلاب بسيار اهميت دارد. عمده تلاشم اين است كه از راه عاطفي ، طلاب را تربيت كنم و به همين جهت از همان ديدار اول ، اسامي طلاب را ياد مي گيرم و وقتي هم صدايشان مي زنم، با اسمشان صدا مي زنم و در اين كار تعمّد دارم. در طول اين سال ها نام تمامي و حداقل نام اكثر آنها را مي دانم. قهراً در طلبه سال اول اثر خوبي دارد، احساس انس مي كند. حدود چهل سال پيش مشغول خواندن رسائل بودم. استادم با توجه به لطفي كه به مرحوم پدرم داشت ، يك وقت رو به من كرد و ميان تمامي شاگردان مرا با اسم ابن‌يوسف صدا زد. اين كار استاد در من اثر خوبي داشت، با آنكه طلبه سال اول نبودم اما خوشم آمد.  البته طبيعي است كه اگر كسي از طرف بزرگي تشويق شود ، در رشد او كمك خواهد كرد

لذا من روي حفظ كردن اسامي طلبه ها خيلي حساس هستم. نام آنها را مي گويم و با يك محبتي آنها را صدا مي زنم كه تاثير خوبي بر آنان مي‌گذارد به گونه‌اي كه اگر ميهماني ترتيب مي دادم و آنها را دعوت مي كردم ، اثرش آن قدر نمي شد.

برخورد عاطفي صحيح ـ نه در حد افراط و نه تفريط ـ در روحيه طلاب بسيار سازنده است.




صفحه بعدی (2/5) صفحه بعدی