حوزه علمیه بناب - نحوه برخورد طلاب با شهريه
امروز 29 مرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
نحوه برخورد طلاب با شهريه




صفحه: 1/2

نحوه برخورد طلاب با شهريه


درباره نحوه برخورد طلاب با شهريه لطفاً توضيح بيشتري ارائه بفرمائيد.

بگذاريد از اين برخورد با شهريه با اسم « تقواي مالي » ياد كنيم . تقواي مالي يعني طلبه، شهريه را مثل حقوق نداند بلكه براي ارتزاق و به آن عنوان بگيرد. طلبه خودش را به جاي يك كارگر معمولي بگذارد، با اين كه كارگر از نظر معارف در حد اين طلبه نيست، او يك مسلمان عادي است. اگر آن كارگر كم كاري كند، حقوق و مزدي كه مي گيرد از ديدگاه فقهي چه حكمي دارد ؟ اگر عمداً كم كاري و سست كاري كند قطعاً مزدش حرام خواهد بود. پس اين مساله اگر در مورد عوام چنين است، در مورد خواص ــ كه مي خواهند فردا پرچم دار ارزشها باشند ـــ چنين نباشد ؟! طلبه بايد مواظب باشد كه كم كاري نكند. خداي نكرده عمداً ساعاتش را به بطالت نگذارند. اگر چنين كرد، آن شهريه اي كه مي گيرد حرام خواهد بود. چرا طلبه به خود چنين نگويد ؛ حداقل به اندازه كارگر از خودت كار بكش. با اينكه كارگري خيلي سخت تر است!

من آن موقع كه خودم و خانواده ام در قم بوديم ، شهريه معيل مي گرفتم، اما چند ماهي خانواده ام را به شهرستان آوردم و خودم تنهايي به قم برگشتم. وقت شهريه كه رسيد به من شهريه معيل را دادند، اما من نصف آن را برگرداندم و گفتم : من الان مجرد هستم، لذا شهريه مجرد به من بدهيد. مقسم شهريه خيلي تعجب كرد كه اين چه كاري است و من الان به تعجب او تعجب مي كنم. بالاخره قبول نكرد به من گفت: اسم شما در اين دفتر به صورت معيل نوشته شده شما اين را تماماً بگيريد ، هر جور مي خواهي خرج كنيد ، به كس ديگري بدهيد . من پيش خود مي گفتم اين شهريه براي كساني است كه خانواده شان پيششان است و مخارج خانواده به عهده آنهاست حال كه من خانواده را به تبريز برده ام و آنها هم پيش پدرم هستند و معاششان توسط پدرم تأمين است، ديگر جايز نيست كه من شهريه معيل بگيرم. به هر حال من شهريه را به طور كامل گرفتم اما بعد از نماز صبح خدمت حضرت آيت الله العظمي گلپايگاني رسيدم و قضيه را گفتم و عرض كردم اجازه بدهيد اين پول را به كساني كه نيازمند هستند بدهم. ايشان هم اجازه دادند و من به طور خصوصي بين آن افرادي كه به نظرم مي رسيد نيازمند هستند، تقسيم كردم. به يكي پنج تومان به ديگري ده تومان. حتي يك ماه هم به خودم اجازه ندادم كه از آن پول ها استفاده كنم. حتي يكبار شهريه آيت الله خويي را به مقسمش برگرداندم و مقسم كه مرحوم آقاي عالي بود، پيش خود مرا به پدرم تعريف مي كرد و مرحوم پدرم از تعريف و تمجيد او تعجب مي كرد كه اگر طلبه اي طبق وظيفه اش عمل مي كند، جاي تعريف ندارد. اگر يك نفر مال ديگري را نمي خورد، اين كه تمجيد نمي خواهد. اين حق نداشته كه از آن پول بگيرد و نگرفته، تعريف براي چه؟!

متاسفانه گاهي بي پرهيزي و بي تقوايي طوري مرسوم مي شود كه اگر هم كسي به وظيفه اش عمل مي كند، ديگري تعجب مي كند.

طلاب عزيز توجه داشته باشند و شهريه را هر طور كه بخواهند مصرف نكنند. كسي كه طلبه است و ادعاي تعهد مي كند بايستي تقواي مالي داشته باشد. حالا بعد از اين همه مواظبت ها اين شده ام كه اصلاً از وضع خودم راضي نيستم نه از معرفتم نه از زهدم و نه از نورانيت قلبم و نه از عشق به عبادت از هيچ يك راضي نيستم. حالا اگر مواظبت نمي كردم چه مي شدم؟! لهذا عزيزان بايد به اين مسأله بيشتر توجه كنند.




صفحه بعدی (2/2) صفحه بعدی