حوزه علمیه بناب - مناعت طبع و عزت نفس
امروز 4 اسفند ماه ، 1396
 


جستجو



پیوندها




 
مناعت طبع و عزت نفس




مناعت طبع و عزت نفس


عزت نفس را براي طلبه تا چه حدي ضروري مي دانيد؟ در تعيين محدوده آن بيشتر توضيح دهيد.

اصل مساله ريشه قرآني دارد؛ در آنجا كه مي فرمايد: « يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ »1. و همچنين ريشه در رفتار و كردار پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و ائمه معصومين عليهم السلام دارد.

امِا در تعيين محدوده آن بايد خاطر نشان كنم كه افراط و تفريط هايي وجود دارد. مثلاً  كسي گمان مي كند اگر پدرش به او چيزي داد، نبايد آن را قبول كند. رسول الله صلي الله عليه و آله كه مظهر عزت نفس و مناعت طبع بود، اگر كسي هديه اي مي داد، حضرت آن را قبول مي فرمود. اين رفتار حسنه پيامبر بايد براي ما الگو باشد. رد كردن هديه كار درستي نيست. البته عناوين ديگر مثل رشوه ، حق سكوت و غيره حسابش معلوم است.

البته خود هديه يا پول دادن بايد به نحوي نباشد كه ذلت آور باشد. اگر براي تبليغ و منبر يك چيزي را با احترام و حفظ آبرودادند، چه كسي مي گويد آن را قبول نكند؟! ما روي اين مطلب بيشتر تأكيد مي كنيم كه طوري نشود كه دين را به عنوان كالا به مردم بفروشد و با خود بگويد : بگذار اين جوري حرف بزنم تا از من خوششان بيايد . وظيفه طلبه اين است كه حقايق را بگويد، حال مردم بپسندند يا نپسندند. البته حقيقت را با چه قالبي بگويد كه جذاب باشد حرف ديگري است.

 گاهي در برخي محلات مرسوم است هنگامي كه روحاني بالاي منبر است شخصي مي آيد و پولي به آخوند مي دهد و مي گويد اين را بگير و به پدرم دعا كن. آيا اين نوع پول گرفتن منافات با عزت نفس و مناعت طبع دارد؟

اگر اين مساله در زمان هاي گذشته مرسوم بوده، به نظرم در اين زمان كار شايسته اي نيست. شايد پنج نفر پير و عوام از اين حركت خوششان هم بيايد و برايشان مساله اي نباشد ، اما آن جوان تحصيل كرده با ديده نفرت به اين مساله نگاه مي كند. حال شايد طلبه اي بگويد: اگر من آن پول را نگيرم، كسي كه از من دعا خواسته ناراحت مي شود . جوابش اين چنين است كه آيا ناراحت شدن آن پيرمرد مقدم است يا خدشه دار شدن تبليغ و وجهه روحاني ؟! ساحت تبليغ ، ساحت مقدسي است . اهميت فراواني دارد و هيچ گاه نبايد فداي چنين مسائل جزئي بشود. بعداً مي توان در خلوت از آن پيرمرد عذر خواهي كرد، دل جويي نمود و توجيهش كرد كه اگر من پول را نگرفتم به اين جهت بود. چون اين مساله نمود خوبي ندارد جوان با ديدن اينكه آخوند بالاي منبر پول را گرفت با خودش مي گويد: اين آخوند به خاطر طمع زيادش پول را قبول كرد.

 در مورد مناعت طبع طلبه ها لطفا بيشتر توضيح دهيد ؟

بنده روي مناعت طبع و عزت نفس طلبه ها حساسيت زيادي نشان مي دهم . وقتي كسي مي خواهد به حوزه وارد شود ، از همان اوائل اگر احساس كنم كه رذالت در او وجود دارد و عزت نفس ندارد ، او را مرخص مي كنم ؛ چرا كه    عزت نفس از جمله اصول مهم اخلاقي است . طلبه بايد عزت نفس و مناعت طبع و عفت داشته باشد . يكي از عوامل موفقيت انبياء اين بود كه مي گفتند : « وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ  »2 ما در مقابل تبليغاتمان از شما اجر و پاداشي نمي خواهيم . انسان از دو لحاظ روي پول خواستن و اجر طلبيدن حساس است :

اول اينكه اگر كسي بفهمد كه ما در مال و منال او چشم دوخته ايم ، طبعا از ما متنفر مي شود ؛ چرا كه او نسبت به مال و منال خويش محبت شديدي دارد ؛ انه لحب الخير لشديد .

و دوم اينكه همه ي انسان ها از فرد طمع كار بدشان  مي آيد ، اگر چه كه مالي از مردم نگيرد و مردم چيزي به او ندهند ، باز از او بدشان مي آيد ، صرف طمّاع بودن او موجب تنفر مردم است . خلاصه اين كه دو عامل وجود دارد يكي مادي است و ديگري نفساني   است .



1. بقره / 273 :  « لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ »

 2. شعرا / 109 .









© کپی رایت توسط حوزه علمیه بناب کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مقالات فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است.

نوشته شده در تاریخ: 20 اسفند ماه ، 1388 (4263 مشاهده)

[ بازگشت ]