حوزه علمیه بناب - مشكلات و راه كارهاي پيشنهادي
امروز 3 خرداد ماه ، 1397
 


جستجو



پیوندها




 
مشكلات و راه كارهاي پيشنهادي




مشكلات حوزه هاي شهرستان


مشكل نخست اين است كه طلبهٔ شهرستاني، اعتماد لازم را به حوزه شهرستان ندارد و گمان مي‌كند اگر به قم برود، به آساني خواهد توانست مقامات عالي را طي كند و اگر در شهرستان بماند، پيشرفت نخواهد كرد!! قهراً اين مساله باعث مي شود طلبه شهرستاني دو دل و حيران بوده و با عدم رغبت درس بخواند و به دنبال اين باشد كه درس‌هاي شهرستان را زود تمام كند و خوب خواندن را براي قم نگه دارد! اما بعد از ورود به قم تازه سرش به سنگ مي خورد و با خود مي گويد : كاش درس ها را اين قدر با عجله نمي خواندم. كاش يكي دو سال بلكه بيشتر در شهرستان مي ماندم و ….

مسئله دوم مشكلات مالي است، البته طلاب قم هم از آن رنج مي برند؛ لكن مشكلات مالي شهرستان ها بيشتر است. به خصوص اگر حوزه اي پشتوانه مالي (وقف وامثال ذلك) نداشته باشد و يا پشتوانهٔ كمي داشته باشد ، طلابش به دنبال اين خواهند بود كه زودتر به قم بروند.

مسئله سوم مربوط به اساتيد خوب و مجرّب است؛ چه در بعد آموزشي و چه در بعد اخلاقي و تهذيب و مشاوره ، كه دست طلاب شهرستان ها از آنها تاحدي كوتاه است.

مسئله چهارم كمبود مراجع تحقيق نظير كتابخانه ها و بانك هاي اطلاعات است.

مسئله پنجم عدم وجود اساتيد هم عرض براي يك كلاس است. در قم بحمدالله به بركت وفور اساتيد، گاهي طلبه از بين ده ها استاد براي يك كتاب و يك پايه ، حق گزينتش دارد و با استادي درس مي خواند كه روش درس دادنش با او هماهنگ باشد؛ اما در شهرستان‌ها اين مسئله موضوعاً‌ منتفي است. البته سعي ما اين است كه در اين مدرسه ، تا حد امكان براي هر درس ، استاد ديگري هم داشته باشيم ؛ اما در غالب حوزه هاي شهرستاني طلبه ، بايد با يك استاد خاصي هماهنگ بشود و با او درس بخواند.

 راه كارهاي پيشنهادي :

 1ـ اعتماد طلاب شهرستاني تقويت شود تا بدانند در شهرستان هم مي توانند پيشرفت كنند.

2ـ براي رفع نيازهاي مالي حوزه هاي شهرستان ها ـ به خصوص با توجه به شهريه كم متاهلين ـ چه بهتر است مقام معظم رهبري و مراجع محترم تقليد عنايت بيشتري به حوزه هاي شهرستاني داشته باشند. اين امر از چند جهت ضروري مي نمايد :

نخست اينكه امروزه قم به جهت تعداد زياد طلبه ها ، نيازمند امكانات فراواني (حجره، مسكن، مدرسه وغيره ) است ؛ بنابراين لازم است تمركز زدايي از آن امري جدي تلقي شود. طلبه قم از نبود حجره و كمبود آن رنج مي برد؛ در حالي كه اين همه حجره خالي در شهرستان ها وجود دارد. قهراً لازم است برخي از امكاناتي كه مربوط به بعد علمي ، آموزشي و اخلاقي مي شود (نظير اساتيد خوب) به سوي شهرستان ها روانه گردد و حوزه قم ، نقش حوزه تخصص پرور را ايفا كند؛ يعني ، چه لزومي دارد كه در حوزه قم مدارسي باشد كه اداره آنها در شهرستان ها هم ممكن است. حوزه قم بهتر است فقط براي تحصيلات عاليه و مدارج علمي بالا ـ مثلا پايه هاي ده به بعد ـ اختصاص يابد.

دوم اينكه با اين كار، حوزه هاي شهرستان ها هم از لحاظ علمي و معنوي و هم از لحاظ مادي تقويت شوند. واقعاً توقع از اين بزرگواران اين است كه همان عنايتي را كه به حوزه علميه قم دارند ـ كه بايد هم چنين باشد ـ به حوزه هاي شهرستان ها هم داشته باشند ؛ مثلاً طلبه متاهل در قم از هر مزايايي بهرمند است ، طلبه متاهل شهرستاني نيز از همان مزايا بهره مند باشد.

سوم انتظار و توقع ما از مسئولان امر ـ خصوصاً از مركز مديريت حوزه علميه قم ـ اين است كه اساتيد مجربي به شهرستان ها بفرستند تا طلاب با دل گرمي بيشتري به درسشان ادامه بدهند. همچنين مديران حوزه هاي شهرستان‌ها واقعاً بايد از مسئولان دلسوز، پركار، تمام وقت و مجرب انتخاب شوند؛ زيرا يك مدير موفق ، در عرض ده سال و يا كمتر مي تواند از يك طلبه ، حداقل  يك عالم رباني بالقوه بسازد. آن وقت حوزه قم بهترو بيشتر مي تواند امثال آيت الله جوادي آملي ، آيت الله حسن زاده ، شهيد مطهري و امثال مراجع حاضر (ادام الله عمرهم) تربيت كرده و به جامعه تحويل دهد.

 









© کپی رایت توسط حوزه علمیه بناب کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مقالات فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است.

نوشته شده در تاریخ: 20 اسفند ماه ، 1388 (1982 مشاهده)

[ بازگشت ]